الکتروپولیش در مقابل پولیش مکانیکی: چرا زبری سطح (Ra) تمام داستان نیست

· پرداخت مکانیکی یک فرآیند فیزیکی از بالا به پایین است. این فرآیند سطح را صیقل می‌دهد، برش می‌دهد و تغییر شکل می‌دهد تا آن را صاف‌تر کند. این روش در دستیابی به Ra بسیار پایین (پرداخت آینه‌ای) عالی است، اما می‌تواند آلودگی‌های جاسازی‌شده، ریزساختار تغییر یافته و تنش پسماند را به جا بگذارد.

الکتروپولیش یک فرآیند الکتروشیمیایی از پایین به بالا است. این فرآیند به صورت انتخابی قله‌های زبری سطح را حل می‌کند، سطح میکروپروفیل را صاف می‌کند و یک لایه نازک از ماده را از بین می‌برد. این فرآیند اغلب منجر به Ra بالاتری نسبت به یک پولیش مکانیکی خوب می‌شود، اما مزایای عملکردی برتر مانند مقاومت در برابر خوردگی و قابلیت تمیز شدن بیشتر را ارائه می‌دهد. 

جدول مقایسه مستقیم

پولیش مکانیکی را زمانی انتخاب کنید که:

· الزام اصلی، ظاهر زیبا و پرداخت آینه‌ای است.

مقدار Ra بسیار پایین، الزام قطعی و مشخص است.

· قطعه از ماده‌ای غیر از جنس استیل ساخته شده است که لایه غیرفعال در آن جای نگرانی ندارد.

· هزینه یک عامل اصلی است و مزایای عملکردی الکتروپولیش مورد نیاز نیست.

الکتروپولیش را زمانی انتخاب کنید که:

· مقاومت در برابر خوردگی در اولویت اصلی قرار دارد (مثلاً محیط های دریایی، شیمیایی یا پزشکی).

· تمیزی و قابلیت استریلیزاسیون فوق العاده بالا مورد نیاز است (مثلاً تجهیزات دارویی، زیست‌فرآوری، غذایی).

· شما نیاز به پرداخت هندسه‌های پیچیده یا سطوح داخلی دارید.

· برای بهبود عملکرد (مثلاً در قطعات هوافضا) نیاز به حذف یک لایه آسیب دیده از کار دارید.

· شما باید از ریزبافت‌زدایی و بهبود عمر خستگی اطمینان حاصل کنید.

بنابراین، تعیین یک پرداخت صرفاً بر اساس مقدار Ra اشتباه است. انتخاب باید بر اساس عملکرد قطعه باشد. برای یک مجسمه تزئینی، پرداخت مکانیکی عالی است. برای یک قطعه حیاتی در پمپ قلب یا یک راکتور شیمیایی، پرداخت الکتریکی تقریباً همیشه انتخاب مهندسی برتر است.